22 กรกฎาคม 2554 @ ผมได้รับโอกาสที่สำคัญในชีวิตในการวาดภาพด้วยกาแฟ ต่อพระพักตร์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ บนเวที ในงานกาล่าดินเนอร์ งาน iCREATe 2011 ตอนที่ 1/2

สวัสดีครับ เพื่อนๆ และแล้วก็ถึงวันที่ 22 ก.ค.54 ที่สำหรับผมแล้ว ตื่นเต้นมากครับ ที่จะได้วาดภาพด้วยกาแฟหน้าพระพักตร์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เนื่องจากในคั้งนี้ คณะทำงานได้รับข้อมูลจากทางมูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ และอาจจะด้วยสถานการ์ต่างๆ ที่ทำให้ผมได้มาทำหน้าทีี่นี้ เมื่อมาถึงที่โรงแรมสวิสโซเทล ปาร์คนายเลิศ ก็มีทีมงาน (น้องเจ๋ง) มารับ และมารอที่ชั้น G ก็ได้พบกับทาง อ.สุนิสา และน้องๆ ที่พิการทางการได้ยิน และได้ชมน้องๆ ซ้อมการแสดง ซึ่งผมชอบมากนะครับ คือไม่ใช่มาเต้นอย่างเดียว แต่มีการดำนินเรื่องด้วย ว่าแต่ว่า ทำไมนั่งดูน้องๆ 7 นาที มันนานจัง แ้ล้วทีตัวผมวาดภาพทำไมเวลาหมดเร็วจัง

น้องๆ กำลังซ้อมการแสดงอยู่ครับ น่ารักกันทุกคนครับ

จากนั้นน้องเจ๋ง ก็พาเราทุกคน มากันที่ห้องพักนักแสดง ซึ่งกมีคณะนักดนตรี และนักร้องอยู่แล้ว กำลังซ้อมดนตรี ซ้อมร้องเพลง กำลังปรับจังหวะกันอยู่ครับ ซึ่งผมก็ไม่ค่อยทราบเรื่องดนตรีเท่าไหร่ คือ ได้ยินคุยกันรื่องประมาณว่า ช่องเสียง ช่องโน๊ต อะไรประมาณนี้ครับ แต่ว่าทุกคนเล่นกันก่ง และเข้าขากันมากนะครับ ซ้อมกันไม่กี่อบ เท่าที่ผมพอจำได้ก็ 3 รอบ จากนั้นก็รอกันครับ

ผมถ่ายรูปคู่กับอาม้า (คุณแม่) (นั่งกลาง) และอาอี้ (น้องสาวอาม้า) ครับ

ผมละทุกคนกำลังรอขึ้นวที ซึ่งต้องไปซ้อมคิวการแสดงก่อน 1 รอบนะครับ แต่คงเสียดายที่ระหว่างที่แสดงกันนั้น คงไม่มีโอกาสถ่ายภาพมาฝากเพื่อนๆ นะครับ พราะระหว่างในงานกาล่าดินเนอร์ ห้ามมีการถ่ายภาพนิ่งเด็ดขาด ในตอนที่ 2 ผมจะนำภาพวาดที่วาดเสร็จในงานมาให้เพื่อนๆ ได้ดูกันครับ

ขอบคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano
.

21 กรกฎาคม 2554 @ ฝึกซ้อมวาดภาพด้วยกาแฟตามเพลง ในงานกาล่าดินเนอร์ หน้าพระพักตร์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ตอนที่ 1/2

สวัสดีครับเพื่อนๆ 2-3 วันมานี้ผมกำลังซ้อมวาดภาพด้วยกาแฟ ตามเพลงบรรเลง ซึ่งผมจะต้องไปวาดภาพตามเะลงบนเวที ต่อหน้าพระพักตร์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุด สยามบรมราชกุมารี ในงานกาล่าดินเนอร์ ของงาน iCREATe ที่โรงแรมสวิสโซเทล ปาร์คนายเลิศ โดยในช่วงแรก ผมต้องนั่งจินตนนาการก่อนว่าจะวาดภาพอย่างไร เพราะต้องวาดให้เสร็จภายใน 7 นาที เมื่อเพลงจบ ซึ่งก็ยอมรับว่า กดดันพอสมควร ระหว่างที่คิดออกแบบภาพ ที่ผมต้องสามารถอธิบายได้นั้น ผมก็ต้องศึกษาแนวทางในการวาดของศิลปินอีกหลายๆ ท่านด้วย เพื่อหาแนวทางในการวาดควบคู่กันไป

และภาพวาดที่ผมคิดว่า เร็วที่สุด เท่าาที่ผมจะนำมาเป็นต้นแบบได้ คือ ภาพของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี ผมนั่งจ้องภาพของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี 1 วันเต็มๆ ผมไม่ได้เรียนวาดภาพมา ทุกวันนี้ที่วาดก็วาดแบบไม่มีหลักการ ยอมรับว่า ถึงนั่งจ้องภาพของอาจารย์ถวัลย์ ก็ใช่ว่าจะบรรลุอะไรมากมาย เพียงแต่ทำให้ผมคิดวิธีการบางอย่างออก แล้วเริ่มทดลองซ้อมวาดตามแบบที่คิด ซึ่งปบบที่คิดก็เกิดจากการผสมผสานในการดูภาพถ่ายคืนวันลอยกระทรง หลายๆ ภาพมารวมกัน

ภาพนี้เป็นภาพแรกที่ผมซ้อม โดยผมเริ่มวาดจากแปรงทาสีขนาดหน้ากว้าง 1 นิ้ว ยอมรับว่าเร็ว แต่ไม่ได้เนื้อหาของภาพเลย ส่วนเวลาก็ประมาณ 12 นาที สรุปว่าไม่ผ่าน ผมจึงต้องทดลองต่อ

ภาพนี้ ผมหันมาใช้พู่กันเบอร์ 8 กับเบอร์ 4 ปรากฏว่าใช้เวลาถึง 30 นาที เฮ้อ..... แย่แน่ๆ มีเวลาแค่ 7 นาที เท่านั้นเอง ดังนั้นผมจะต้องปรับแก้ มาใช้พู่กันที่มีขนาดใหญ่กว่านี้ เพื่อลดระยะเวลาลงอีกเยอะเลยครับ

ภาพนี้ผมใช้พู่กันเบอร์ใหญ่ขึ้น คือ เบอร์ 14 ปรากฏว่าเวลาดีขึ้น คือ 21 นาที ถึงจะยังมากอยู่ แต่ผมก็พอมีกำลังใจมากขึ้น เพราะว่าเวลาลดลงไปตั้ง 9 นาที จุดแก้ไขสำคัญอีก คือ พู่กันเบอร์ 14 ยี่ห้อนี้คงใช้ไม่ได้ จึงรีบโทรบอกน้องสาวให้รีบซื้อของยี่ห้อซากุระ เบอร์ 10 และ 12 ลองติดตามตตอน 2 นะครบ ว่า เวลาจะลดลงเหลือเท่าไหร่

สักพักพี่อ้อ ที่รู้จักกัน เป็นผู้ผลิตรายการ "ยิ้มสู้" โทรมาถามผมว่า ภาพที่ผมกำลังจะวาดในวันที่ 22 กรกฎาคม 2554 ในงานกาล่าดินเนอร์ ผมตั้งชื่อว่าอะไร มีชาวต่างชาติสนใจจะบริจาคซื้อ เพราะเขาสนใจที่วาดด้วยกาแฟ ผมจึงรีบเปิดดิกชั่นนารีออนไลน์ เพืื่อตั้งชื่อ แล้วผมจะบอกชื่อภาพในตอนหน้า (ตอน 2) นะครับ

ขอบคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano
.